ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΛ/ΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΓΣ 12/11/2009

Αποτέλεσμα Γενικής Συνέλευσης:

ΑΝ.ΑΡ.ΣΥ.Π. - ΑΡ.ΕΝ.: 78
ΔΑΠ: 60
ΠΚΣ: 30
ΠΑΣΠ: 6
ΛΕΥΚΑ: 8

Υπερψηφίστηκε το ενωτικό αγωνιστικό πλαίσιο της ΑΝεξάρτητης ΑΡιστερής ΣΥσπείρωσης Πληροφορικής-Ε.Α.Α.Κ. με την ΑΡιστερή ΕΝότητα.

Ο Σύλλογος αποφάσισε τα εξής:

• Συμμετοχή του Συλλόγου στον 3μερο εορτασμό του Πολυτεχνείου (στον ιστορικό χώρο του κάτω Πολυτεχνείου). Συμβολική κατάληψη της σχολής τη Δευτέρα 16 και την Τρίτη 17 Νοέμβρη.

• Συμμετοχή του Συλλόγου στην παλλαϊκή-αντιιμπεριαλιστική πορεία της Τρίτης 17 Νοέμβρη, με κατεύθυνση την Αμερικανική πρεσβεία. Προσυγκέντρωση στις 15:00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

• Συμμετοχή του Συλλόγου σε κινητοποίηση για το άσυλο τη Δευτέρα 16 Νοέμβρη και σε όποια εξώστρεφη δράση αποφασιστεί με τους υπόλοιπους Φοιτητικούς Συλλόγου.

• Μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στην επόμενη Γενική Συνέλευση Τμήματος, απαιτώντας άμεση δέσμευση για καθιέρωση πτυχιακών εξεταστικών στο τμήμα.

• Κάλεσμα και συντονισμός με τους Συλλόγους Φοιτητών των υπόλοιπων σχολών Πληροφορικής στην Ελλάδα για το ζήτημα των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων και για τη διεξαγωγή παράστασης διαμαρτυρίας στο αρμόδιο Υπουργείο.
  

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!!!

Διαβάστε περισσότερα...

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝ.ΑΡ.ΣΥ.Π. ΓΙΑ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΛ/ΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΓΣ 12/11/2009

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Κάθε χρόνο προσπαθούν να μετατρέψουν το Πολυτεχνείο σε άχρωμη και άοσμη γιορτή και να το παρουσιάσουν σαν ορόσημο του τέλους των αγώνων και των αντιστάσεων και του περάσματος στην κοινωνική και πολιτική σταθερότητα - μέσα από τον κοινοβουλευτισμό.. Όμως η ίδια η πραγματικότητα έρχεται να επαναδιατυπώσει το πνεύμα της ιστορίας του ηρωικού Πολυτεχνείου... 36 χρόνια μετά τον ηρωϊκό ξεσηκωμό απέναντι στην αμερικανοκίνητη χούντα, ενάντια στην ιμπεριαλιστική κυριαρχία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, ενάντια στη φασιστική τρομοκρατία και το σύστημα της εκμετάλλευσης, το πνεύμα των διεκδικήσεων και το αίτημα για ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ παραμένει ανεκπλήρωτο και πιο επίκαιρο από ποτέ.

ΨΩΜΙ: Στην εποχή της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού, της δικτατορίας της “ελεύθερης αγοράς”, της ανεργίας, της διαρκούς λιτότητας και φορομπηξίας, το αίτημα για “ψωμί” παραμένει διαχρονικό. Η διαμόρφωση της γενιάς των 700 ευρώ, το χτύπημα στο ασφαλιστικό, οι ιδιωτικοποιήσεις, οι μαζικές απολύσεις δείχνουν ποιός καλείται να πληρώσει τα “σπασμένα” της κρίσης, δηλαδή οι εργαζόμενοι και η νεολαία.

ΠΑΙΔΕΙΑ: Σε μια περίοδο που επιχειρείται η περαιτέρω επέλαση της ιδιωτικής εκπαίδευσης και η εμπέδωση όλων των αντιδραστικών τομών των τελευταίων χρόνων (νόμος-πλαίσιο, αξιολόγηση κ.ο.κ.) από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΕΕ, οι αγώνες στην παιδεία αποτελούν φωτεινό φάρο για ολόκληρη την κοινωνία. Κι αν παλιότερα το αίτημα για παιδεία μεταφραζόταν απλά ως πάλη για την κατάργηση των ταξικών φραγμών, σήμερα εμπλουτίζεται από την πάλη και διεκδίκηση για το εργασιακό μας μέλλον (λόγω και της αλλαγής του ρόλου που παίζει το πανεπιστήμιο σήμερα). Σ'αυτήν την κατεύθυνση το μεγαλειώδες φοιτητικό κίνημα του 2006-07 αλλά και ο Δεκέμβρης του 2008 μας δείχνουν το δρόμο, αυτό των ανυποχώρητων αγώνων για τις ανάγκες και το μέλλον μας, για μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Μπορεί οι μέθοδοι καταστολής να έχουν αλλάξει από την εποχή της Χούντας, μπορεί σήμερα να μην εισβάλλουν τανκς στις κατηλειμμένες σχολές, αλλά η λογική της καταστολής ενάντια στα κινήματα εργαζομένων και νεολαίας και της κατάπνιξης κάθε αγωνιστικής φωνής παραμένει ίδια. Οι διαδηλώσεις χτυπιούνται με τον πιο βάρβαρο τρόπο (χημικά, ξυλοδαρμοί, συλλήψεις κ.α.), το οπλοστάσιο της αστυνομίας συνεχώς ανανεώνεται, ενώ κυριαρχεί η “τηλεοπτική δημοκρατία” των ΜΜΕ και η ιδεολογική χούντα της Μίας Σκέψης, που θέλει να μας πείσει οτι η Ιστορία τελείωσε και οτι δεν υπάρχει καμία εναλλακτική στο σημερινό κοινωνικό σύστημα. Η αυταρχική θωράκιση του κράτους στο όνομα της πάταξης του “εσωτερικού εχθρού” φτάνει στο σημείο να δολοφονεί νέα παιδιά και μετανάστες. Παράλληλα, επιδιώκεται η περιστολή του ασύλου και η συκοφάντησή του ως δήθεν “άντρο εγκληματιών”, προκειμένου να ξεχάσουμε τον καθοριστικό ρόλο που έχει παίξει διαχρονικά για τους νεολαιίστικους και λαϊκούς αγώνες.

Αλλά και στο διεθνές επίπεδο, οι πόλεμοι της Νέας Τάξης ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ αποδεικνύουν οτι το αίτημα της ελευθερίας παραμένει ανεπλήρωτο για ολόκληρους λαούς, και οτι οι θεωρίες περί “ειρηνικής παγκοσμιοποίησης” αποτελούν παραμύθια. Απέναντι στην ιμπεριαλιστική προπαγάνδα που θέλει λαοί και κινήματα απελευθέρωσης να βαφτίζονται “τρομοκράτες” (βλ. Παλαιστίνη), απέναντι στη σφαγή αμάχων για την κατάκτηση σφαιρών επιρροής και τα συμφέροντα των πολυεθνικών, το δρόμο δείχνουν οι ηρωϊκοί αντιιμπεριαλιστικοί αγώνες στη Μέση Ανατολή και τα μαχητικά αντιπολεμικά κινήματα σε Ευρώπη και Αμερική.
Φέτος η 17 Νοέμβρη έρχεται ένα μήνα μετά την εκλογή της “νέας” κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Οι μέχρι τώρα εξελίξεις δείχνουν οτι οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν έχουν τίποτα το θετικό να περιμένουν από αυτή, παρά το “σπρώξιμο” από τα ΜΜΕ και τις επικοινωνιακού χαρακτήρα αλλαγές στα υπουργεία. Το σύστημα ελπίζει οτι το ΠΑΣΟΚ θα τα καταφέρει καλύτερα από τη ΝΔ -η οποία κατέρρευσε στις εκλογές της 4ης Οκτώβρη- στο να περάσει τα “αναγκαία μέτρα” που θα φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες της κοινωνικής πλειοψηφίας, ποντάροντας στην ικανότητα του να ενσωματώνει τις αντιδράσεις και τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Παρά το “πράσινο-οικολογικό” περιτύλιγμα, η κρίση και η υπέρβαση της προς όφελος του κεφαλαίου είναι το βασικό διακύβευμα και για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και δεν θα είναι εύκολο, με την ανεργία να έχει ανέβει 2,5% σε έναν χρόνο και την υπομονή του κόσμου να στερεύει.

Ήδη έχουν ξεσπάσει εργατικοί αγώνες, με κυριότερους αυτόν των χιλιάδων εργαζομένων στα προγράμματα stage (τους οποίους η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υποκριτικά επιχειρεί να πετάξει στο δρόμο, στο όνομα της -πράγματι σε μεγάλο βαθμό- ρουσφετολογικής πρόσληψής τους), αλλά και αυτόν των λιμενεργατών, των οποίων η απεργία έκλεισε προσωρινά μετά την πραξικοπηματική απόφαση της “δικαιοσύνης” να την κηρύξει παράνομη και καταχρηστική. Σαφή δείγματα γραφής αντιδραστικής και αυταρχικής πολιτικής έσπευσαν να δώσουν γρήγορα-γρήγορα και τα μεγάλα αστέρια του κυβερνητικού σχήματος του Γιωργάκη, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης (υπ. Δημόσιας Τάξης) και Άννα Διαμαντοπούλου (υπ. Παιδείας). Ο πρώτος έχει εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς αστυνομοκρατίας στην περιοχή των Εξαρχείων, ενώ, εκμεταλλευόμενος προβοκατόρικες επιθέσεις εναντίον αστυνομικών, ξανανοίγει το ζήτημα της “τρομοκρατίας”, με όλα τα αντιδημοκρατικά μέτρα και το κυνήγι μαγισσών που αυτό συνεπάγεται. Η δεύτερη όχι απλά δεν έχει πει κουβέντα για απόσυρση των μέτρων που πέρασε η ΝΔ στην παιδεία, αλλά ξεκίνησε τη θητεία της με το κόψιμο της πρόσθετης διδακτικής στήριξης στα σχολεία λόγω έλλειψης κονδυλίων (και που το πήρε άρον-άρον πίσω μετά τις αντιδράσεις). Παράλληλα, προχώρησε σε “πάγωμα” των αδειών των ΚΕΣ (δηλαδή επαναδιαπραγμάτευση με καλύτερους όρους για τους κολεγιάρχες), και υπόσχεται νέο νόμο-πλαίσιο πιο απλό και κατανοητό, λες και το πρόβλημα με τον τωρινό είναι οτι είναι δυσνόητος και σύνθετος...

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΣ – ΑΔΕΙΕΣ ΣΕ ΚΟΛΕΓΙΑ

Η αλήθεια είναι οτι η κυβέρνηση της ΝΔ άφησε πίσω της σπουδαίο μεταρρυθμιστικό “έργο” στο χώρο της παιδείας, ειδικά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Όμως μέτρησε και πολλά “χαστούκια” από το φοιτητικό, πανεκπαιδευτικό και νεολαιίστικο κίνημα, που συνετέλεσαν στη γρήγορη φθορά της και στην αποστροφή που νιώθει γι'αυτήν η μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας. Αγώνες όπως αυτοί των καταλήψεων του 2006-07 ενάντια στο νέο νόμο-πλαίσιο και την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, οι μαθητικές καταλήψεις, οι απεργίες των δασκάλων, και φυσικά η διεθνούς εμβέλειας έκρηξη του περασμένου Δεκέμβρη.

Εκτός του επιχειρηματικού και αυταρχικού νόμου-πλαίσιο για τη λειτουργία των ΑΕΙ και της αναθεώρησης του αρ. 16 που ακυρώθηκε από το φοιτητικό κίνημα, μια άλλη σημαντική τομή στο χώρο της μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αποτελεί η προώθηση της νομιμοποίησης και ισοτίμησης των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ) και της αδειοδότησης των Κολεγίων – παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα (New York College, Deree, BCA κλπ). Είναι χαρακτηριστικό οτι από την επιτροπή αδειοδότησης των κολεγίων είχαν αποχωρήσει οι εκπρόσωποι των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, λόγω των εξευτελιστικών όρων για την ίδρυση και λειτουργία αυτών των επιχειρήσεων πώλησης κατάρτισης. Παρ'όλα αυτά, ο απερχόμενος υπ. Παιδείας Σπηλιωτόπουλος πρόλαβε να κάνει ένα “αποχειρετιστήριο δωράκι” στους κολεγιάρχες και να δώσει άδειες σε 33 από αυτά το κολέγια, με μια κίνηση που αποτελεί πραγματικό πραξικόπημα.

Η αναγνώριση των ΚΕΣ περνάει και μέσα από την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 της ΕΕ, που προβλέπει την επαγγελματική ισοτίμηση των αποφοίτων των ΚΕΣ με αυτούς του δημοσίου πανεπιστημίου (π.χ. Τα 4ετή πτυχία του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου ισοτιμούνται με 3χρονα bachelor). Συνολικά το ζήτημα των ΚΕΣ, δηλαδή της λειτουργίας επί της ουσίας ιδιωτικών πανεπιστημίων -παρακάμπτοντας το αρ. 16-, αποτελεί κορυφαίο μέτωπο για το φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα, και ταυτόχρονα σημαντικό κόμβο για την πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΕΕ στην εκπαίδευση και τη διαδικασία της Μπολόνια. Αποτελεί επίσης καίριο ζήτημα και για τους χιλιάδες μαθητές που πετιούνται έξω από το πανεπιστήμιο με τη βάση του 10 και αποτελούν την καλύτερη πελατεία για τα ψευτο-κολέγια. Φαίνεται οτι για την κυβέρνηση, παλιά και νέα, αυτοί οι μαθητές είναι ανίκανοι να φοιτήσουν στο δημόσιο πανεπιστήμιο, αλλά ικανοί να πληρώσουν για να φοιτήσουν στις “ισότιμες” ιδιωτικές σχολές.. Η αναγνώριση των ΚΕΣ και πιστοποίηση των τίτλων σπουδών που εκδίδουν οδηγεί σε κατάργηση εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, στην απαξίωση των πτυχίων και της εργασιακής προοπτικής του συνόλου των αποφοίτων. Συμβάλλει στην εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων, στην πολυδιάσπαση της νεολαίας και στην ένταση του κατακερματισμού της εκπαίδευσης και της αποσύνδεσης των πτυχίων από τα επαγγελματικά δικαιώματα. Τέλος, η αναγνώριση των ιδιωτικών κολλεγίων συντελεί στην όξυνση των ταξικών φραγμών, τη διάσπαση των γνωστικών αντικειμένων και των ενιαίων πτυχιών, ενώ αποτελεί μοχλό πίεσης για την υλοποίηση ολόκληρης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στο δημόσιο πανεπιστήμιο, μαζί και της αξιολόγησης.

Ας δούμε όμως και τι προβλέπει ο νέος νόμος-πλαίσιο, έναν άλλο σημαντικό σταθμό της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που μπήκε στο στόχαστρο του φοιτητικού κινήματος, και που δεν έχει ακόμα εφαρμοστεί στο σύνολό του, παρά την πραξικοπηματική ψήφισή του το 2007. Ο νόμος-πλαίσιο λοιπόν καθώς και ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός (εκτελεστική διάταξη του νόμου) προβλέπουν: την περαιτέρω επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου και κατάργηση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, μέσα από τα 4ετή επιχειρηματικά προγράμματα των ιδρυμάτων, την εισαγωγή ιδιωτικό-οικονομικών κριτηρίων στη λειτουργία των ΑΕΙ-ΤΕΙ (ανταποδοτικές υποτροφίες, αξιολόγηση της εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας με κριτήρια της αγοράς κ.α.), τους μάνατζερ, την περικοπή των δωρεάν συγγραμμάτων, το άνοιγμα του δρόμου για χρηματοδότηση από «τρίτες πηγές». Την καταστολή και πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος και την ποινικοποίηση των συλλογικών αγώνων, μέσα από τα πειθαρχικά συμβούλια και την κατάργηση του ασύλου. Τον ατομικό δρόμο στις σπουδές και την εργασιακή προοπτική, μέσα από το ανώτατο όριο των 2ν χρόνων φοίτησης (και μετά ...διαγραφή), τις αλυσίδες μαθημάτων, τον ατομικό φάκελο προσόντων και τις πιστωτικές μονάδες, τη διαμόρφωση τελικά ενός νέου μοντέλου εργαζομένου, ευέλικτου και ανίσχυρου απέναντι στον εργοδότη, της επανακατάρτισης, της δια βίου μάθησης και της εργασιακής περιπλάνησης. Σε ακόμα πιο αντιδραστική κατεύθυνση κινείται το νέο προεδρικό διάταγμα το οποίο στοχεύει στην εξειδίκευση των διατάξεων του εσωτερικού κανονισμού, όπου προβλέπονται επιπλέον πειθαρχικά μέτρα για τους αγωνιζόμενους φοιτητές και τις μαχητικές πρακτικές του φοιτητικού κινήματος.

Για όλα αυτά τα φλέγοντα ζητήματα στο μέτωπο της εκπαίδευσης, τίποτα δεν δείχνει οτι μπορούμε να περιμένουμε από το ΠΑΣΟΚ αλλαγή πολιτικής. Πόσω μάλλον όταν ο Γιώργος Παπανδρέου είναι δηλωμένα υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων και της λειτουργίας των ΚΕΣ, η κυβέρνηση Σημίτη προώθησε ανάλογα αντιεκπαιδευτικά μέτρα (με υπουργό τον Αρσένη), ενώ η Άννα Διαμαντοπούλου από τη θέση της υπεύθυνου παιδείας του ΠΑΣΟΚ έχει καταφερθεί υπέρ της ουσίας του νόμου-πλαίσιο και ενάντια στο άσυλο (βλ. δηλώσεις της τον Δεκέμβρη).. Εμείς πιστεύουμε οτι πρέπει να βγει μπροστά το φοιτητικό κίνημα, μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, με το επικίνδυνο πολιτικό περιεχόμενο που το οδήγησε σε νίκες τα τελευταία χρόνια και με τις ανάλογες μορφές (διαδηλώσεις, καταλήψεις κλπ). Που θα συντονίζεται στη βάση των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεων, μακριά από γραφειοκρατικά μορφώματα όπως είναι τα ΔΣ και η ΕΦΕΕ...

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Μέσα στην γενικότερη επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας δεν μένει σίγουρα και ο επαγγελματικός μας κλάδος. Είναι ένας κλάδος που ακριβώς επειδή είναι στην αιχμή της τεχνολογικής είναι από τους πρώτους που βλέπουν την εξειδίκευση, την ελαστική εργασία καθώς και την έντονη εκμετάλλευση να γίνονται καθημερινή πραγματικότητας στους χώρους εργασίας (π.χ. Vodafone, Wind, Cosmote). Η προσπάθεια από τις δυνάμεις της αγοράς να απαξιώσουν τόσο το πτυχίο όσο και τις γνώσεις και ικανότητες των αποφοίτων φαίνεται από τις παράλληλες αλλαγές που προσπαθούν να προωθήσουν είτε στα ομόλογα πανεπιστημιακά ιδρύματα (βλέπε ΠΑ.ΠΕΙ.) είτε και στα δικαιώματα του κλάδου συνολικότερα. Στην συγκεκριμένη περίοδο – παράλληλα με την ευρύτερη μείωση των θέσεων εργασίας στο δημόσιο και στην εκπαίδευση – επιχειρείται χτύπημα στα προφανή δικαιώματα μας (γεγονός που στοιχειοθετείται τόσο από την γνωστική επάρκεια των αποφοίτων του ιδρύματος μας όσο και από το ίδιο το πτυχίο) στην διδασκαλία σε Γυμνάσια και Λύκεια (εκπαιδευτική-παιδαγωγική επάρκεια). Μάλιστα και στην Γ.Σ. του Τμήματος μας ακούστηκαν προτάσεις για 2 επιπλέον εξάμηνα ώστε να κατοχυρώνεται η εν λόγω δυνατότητα (παιδαγωγική επάρκεια). ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΤΕΤΟΙΑ ΛΟΓΙΚΗ! Οποιαδήποτε πρόταση τέτοιου είδους, ιδιαίτερα στις παρούσες συνθήκες της οικονομικής κρίσης, σημαίνει αύξηση της ανεργίας και της εργασιακής ανασφάλειας στον κλάδο μας.


ΖΗΤΑΜΕ:

· Καμία άδεια σε κολέγιο-ΚΕΣ, να παρθούν πίσω όσες δόθηκαν. Να σταματήσει κάθε διαδικασία νομιμοποίησης και ισοτίμησής τους. Όχι στην ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05.
· Κατάργηση των ΚΕΣ και κάθε μορφής ιδιωτικής μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Καμία σκέψη για αναθεώρηση του αρ. 16 ή παράκαμψής του.
· Ανατροπή του νόμου-πλαίσιο, καμία εφαρμογή διάταξής του, να αποσυρθεί ο εσωτερικός κανονισμός. Καμία σκέψη για αξιολόγηση σε κανένα τμήμα.
· Κάτω τα χέρια από το άσυλο, το άσυλο ανήκει σε όλο το λαό. Διεύρυνση του σε σχολεία και εργασιακούς χώρους. Όχι στην ποινικοποίηση των συλλογικών αγώνων και των μαχητικών πρακτικών του φοιτητικού κινήματος.
· Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση, Δημόσια και Δωρεάν για όλους.
· Ένα ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο, με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτό.
· Κατάργηση της βάσης του 10. Ενιαίο 12χρονο σχολείο με κατάργηση των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ. Ελεύθερη πρόσβαση σ’όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και στην έρευνα χωρίς ταξικούς, οικονομικούς και εξεταστικούς φραγμούς.
· Να αποσυρθούν οι ψηφισμένοι νόμοι για ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, Αξιολόγηση, έρευνα και μεταπτυχιακά.
· Aπεμπλοκή της Ελλάδας από τον Κοινό Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΚΕΧΑΕ), μπλοκάρισμα της διαδικασίας της Μπολόνια, ανυπακοή στις κατευθύνσεις και οδηγίες της ΕΕ για την εκπαίδευση.
· Ενάντια στην εντατικοποίηση των σπουδών και την πειθάρχηση των φοιτητών. Όχι στα μαζικά κοψίματα.
· Άμεση και χωρίς περιστροφές καθιέρωση πτυχιακών εξεταστικών στο τμήμα μας.
· Απαιτούμε την κατοχύρωση της παιδαγωγικής επάρκειας στο πτυχίο της σχολής. Καμιά σκέψη για περαιτέρω διαδικασίες πιστοποίησης της εν λόγω δεξιότητας.
· Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγκοινωνίες για όλους τους φοιτητές.
· Μέλη ΔΕΠ πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Όχι στην επιχειρηματική λειτουργία των ιδρυμάτων.
· Στήριξη των απεργιών και των κινητοποιήσεων στη Vodafone, τη Wind, και των αντίστοιχων σωματείων εργαζομένων. Στήριξη κάθε αγωνιστικής πρωτοβουλίας στον κλάδο μας.
· 1400 Ευρώ κατώτατος μισθός, για να ζουν όλοι αξιοπρεπώς από μια και μόνο δουλειά. Όχι στο “πάγωμα” των μισθών και τη λιτότητα, να καταργηθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας της ΕΕ.
· Μόνιμη και σταθερή εργασία για τους εργαζομένους στα προγράμματα stage, κατάργηση των stage στο δημόσιο ΚΑΙ τον ιδιωτικό τομέα, στο πλαίσιο της ευρύτερης πάλης ενάντια στην ελαστική εργασία και την ανεργία.
· Απαγόρευση των απολύσεων, όχι στην περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων με πρόσχημα την κρίση.
· Αλληλεγγύη στον αγώνα των λιμενεργατών, όχι στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ.
· Να καταργηθούν όλοι οι αντι-ασφαλιστικοί νόμοι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (Πετραλιά-Ρέππα-Σιούφα). Πλήρη και διευρυμένη ασφαλιστική και υγιειονομική κάλυψη όλων των εργαζομένων, καθώς και των νέων πτυχιούχων και ανέργων.
· Άμεση νομιμοποίηση των μεταναστών, να αποκτήσουν κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα. Άσυλο σε όποιον το ζητήσει. Όχι στο ρατσισμό και την ξενοφοβία. Όχι στο Σύμφωνο Μετανάστευσης της ΕΕ.
• Να διαλυθούν τώρα ΜΑΤ και ειδικές δυνάμεις καταστολής, αφοπλισμός της αστυνομίας. Κατάργηση της χρήσης χημικών και δακρυγόνων. Να φύγουν οι χαφιεδοκάμερες από τους δρόμους.
• Κατάργηση των τρομονόμων της ΕΕ, καμία εφαρμογή τους. Κατάργηση της “ποινικοποίησης της κουκούλας” και των υπόλοιπων αυταρχικών διατάξεων που ψηφίστηκαν μετά το Δεκέμβρη.
• Όχι στην υποχρεωτική στράτευση στα 18, κανένας νέος μισθοφόρος. Καμία συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να επιστρέψουν οι Έλληνες φαντάροι από Κόσσοβο και Αφγανιστάν. Έξω η Ελλάδα από ΝΑΤΟ και Ευρωστρατό, να κλείσουν οι βάσεις σε Σούδα και Άκτιο.


ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:

· Συμμετοχή του Συλλόγου στον 3μερο εορτασμό του Πολυτεχνείου (στον ιστορικό χώρο του κάτω Πολυτεχνείου). Συμβολική κατάληψη της σχολής τη Δευτέρα 16 και την Τρίτη 17 Νοέμβρη.
· Συμμετοχή του Συλλόγου στην παλλαϊκή-αντιιμπεριαλιστική πορεία της Τρίτης 17 Νοέμβρη, με κατεύθυνση την Αμερικανική πρεσβεία. Προσυγκέντρωση στις 15:00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος.
· Συμμετοχή του Συλλόγου σε κινητοποίηση για το άσυλο τη Δευτέρα 16 Νοέμβρη και σε όποια εξώστρεφη δράση αποφασιστεί με τους υπόλοιπους Φοιτητικούς Συλλόγους.
· Μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στην επόμενη Γενική Συνέλευση Τμήματος, απαιτώντας άμεση δέσμευση για καθιέρωση πτυχιακών εξεταστικών στο τμήμα.
· Κάλεσμα και συντονισμός με τους Συλλόγους Φοιτητών των υπόλοιπων σχολών Πληροφορικής στην Ελλάδα για το ζήτημα των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων και για τη διεξαγωγή παράστασης διαμαρτυρίας στο αρμόδιο Υπουργείο.
· Νέα Γενική Συνέλευση του Συλλόγου στο άμεσο επόμενο χρονικό διάστημα.

ΑΝεξάρτητη ΑΡιστερή ΣΥσπείρωση Πληροφορικής

Διαβάστε περισσότερα...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΤΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ & ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

Νομική Σχολή, 12/12/2008

Για έβδομη συνεχόμενη μέρα χιλιάδες διαδηλωτές κατέκλυσαν τους δρόμους της Αθήνας, ενάντια στην τρομοκρατική κυβέρνηση των δολοφόνων και την πολιτική της. Η πανεκπαιδευτική διαδήλωση σήμερα με πάνω από 10.000 φοιτητές και μαθητές, οι εκατοντάδες καταλήψεις στα σχολεία και οι πάνω από 150 καταλήψεις στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, δείχνουν την μαχητικότητα και δυναμική αυτού του κινήματος, τη ριζοσπαστικοποίηση μιας γενιάς μέσα από τους μαζικούς της αγώνες, που σπάει την τρομοκρατία της κυβέρνησης και των συμμάχων της στο δρόμο. Η εξέγερση της νεολαίας εκφράζει την κοινωνική οργή απέναντι στην πολιτική που δολοφονεί στη ζωή, την εκπαίδευση, την εργασία, ενάντια στην κυβέρνηση που σφυροκοπά τη νεολαία και την ίδια στιγμή, χαρίζει 28 δις στις τράπεζες. Είναι η πολιτική απάντηση στην κρατική δολοφονία και καταστολή, συνδέεται με τη συνολική πάλη του κινήματος ενάντια στην αντεργατική επίθεση. Το κίνημα μας οργανώνεται με συνελεύσεις – καταλήψεις και απεργίες και θα νικήσει! Όλη η Ελλάδα, από τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Κρήτη, τραντάζεται από τις τεράστιες διαδηλώσεις μίας νεολαίας που αντιστέκεται, αγωνίζεται, διεκδικεί και παλεύει για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής!

Η κυβέρνηση με τις εξαγγελίες της και τη στάση των δυνάμεων καταστολής οξύνει την επίθεση ενάντια στο λαϊκό κίνημα, που κλιμακώνει τις κινητοποιήσεις του. Κατέβασε τα ΕΚΑΜ στο δρόμο, με πυροβολισμούς μέσα στις πορείες, με τις προσαγωγές και τις συλλήψεις διαδηλωτών, κυρίως μαθητών, με το απρόκλητο χτύπημα των πορειών και των μαθητών, με τον καταιγισμό των δακρυγόνων και χημικών. Σε αγαστή συνεργασία με τα καθεστωτικά ΜΜΕ συκοφαντεί και λοιδορεί τους μαθητικούς, φοιτητικούς και εργατικούς αγώνες. Επιστρατεύονται οι φασίστες της Χρυσής Αυγής για να τρομοκρατήσουν αγωνιστές στην Πάτρα και σε άλλες πόλεις, πολιορκώντας ακόμα και τα σπίτια τους, ενώ τα ΜΜΕ παρουσιάζουν τους φασίστες – νεοναζί (απόγονους των δολοφόνων του Ν. Τεμπονέρα) ως εξαγριωμένους πολίτες. Καλούμε όλη την κοινωνία και τις πολιτικές δυνάμεις να συνταχθούν και να στηρίξουν το ανατρεπτικό κίνημα διαρκείας της νεολαίας και των εργαζομένων, κόντρα στην τρομοκρατία και τις καθεστωτικές προτεραιότητες της «ομαλότητας» και της υποταγής, που επιδιώκει η κυβέρνηση. Με αυτή την έννοια, όποιος επιλέγει το ρόλο του συκοφάντη ή της εκτόνωσης συντάσσεται αυτή τη στιγμή με τις επιλογές της κυβέρνησης και των συμμάχων της .

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση στην προσπάθεια της να πνίξει την εξέγερση της νεολαίας προσπαθεί να στρέψει κομμάτια της κοινωνίας και των εργαζομένων εναντίον της. Προσπαθούν να καταστείλουν τη μαχητική ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας (αποκλεισμός αστυνομικών τμημάτων, καταλήψεις σε σχολεία, σχολές και δημόσια κτίρια)προβάλλοντας μεμονωνμένες περιπτώσεις από πλιάτσικα και συκοφαντώντας με κατάφορα ψέματα για να χτυπήσουν τη μαζικοποίηση και αυτό - οργάνωση του κινήματος, τη ριζοσπαστικοποίηση της πολιτικής του κατεύθυνσης. Οι εργαζόμενοι, η κοινωνική πλειοψηφία που χτυπιέται από την αντεργατική πολιτική είναι οι φυσικοί σύμμαχοι του κινήματος μας, που εκφράζει μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενους, τους επισφαλώς νέους εργαζόμενους της γενιάς των 700, άνεργους, μετανάστες, τα πιο άγρια εκμεταλλευόμενα στρώματα της κοινωνίας.

Η εν ψυχρώ δολοφονία του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από αστυνομικούς «ειδικούς φρουρούς» τη νύχτα του Σαββάτου αποκαλύπτει μπροστά στα μάτια όλης της κοινωνίας τη πιο βάρβαρη και φονική φύση της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Τα χέρια των αστυνομικών οπλίστηκαν από την κυβέρνηση των δολοφόνων που φέρει ακέραια την πολιτική ευθύνη. Όπως επίσης και από την τεράστια όξυνση της καταστολής που φέρνουν οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όλα αυτά τα χρόνια. Η δολοφονία δεν ήταν ένα ατυχές γεγονός ή μεμονωμένο περιστατικό όπως έσπευσαν να υποστηρίξουν η κυβέρνηση, τα καθεστωτικά ΜΜΕ και οι εκπρόσωποι της αστυνομίας. Είναι το επιστέγασμα ενός οργίου καταστολής που επιβάλλει η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές αυτής της πολιτικής όλο το προηγούμενο διάστημα για να τσακίσει τους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας, για να υποτάξει καθολικά και ολοκληρωτικά την αγωνιζόμενη νεολαία με όπλο της την τρομοκρατία. Δεν είναι ο πρώτος νεκρός που σκοτώνεται από τις δυνάμεις της «τάξης» αλλά ο τέταρτος, ακολουθώντας τη νεκρή της Λευκίμμης, τους δύο νεκρούς μετανάστες, που οι δυνάμεις καταστολής δολοφόνησαν, χωρίς να τιμωρηθεί κανένας ένοχος φονιάς.

Οι δυνάμεις καταστολής είχαν προετοιμαστεί και εκπαιδευτεί για αυτή τη δολοφονία. Με το μόνιμο όργιο καταστολής κατά των κινητοποιήσεων της νεολαίας και των εργαζομένων. Η κυβέρνηση της τρομοκρατίας έχει βαμμένα τα χέρια της με το αίμα των φοιτητών που χτυπήθηκαν και χτυπιούνται στις φοιτητικές διαδηλώσεις, με το αίμα των 61 συλληφθέντων της πορείας της 8ης Μάρτη 2007 όταν 30.000 φοιτητές ψεκάστηκαν, χτυπήθηκαν και κυνηγήθηκαν την ημέρα που ψηφιζόταν στη βουλή ο ελευθεριοκτόνος και αντιδραστικός νόμος –πλαίσιο. Μία εβδομάδα νωρίτερα, στις 1 Μάρτη, άλλος ένας «ειδικός φρουρός» είχε πυροβολήσει για «εκφοβισμό» εν μέσω της φοιτητικής διαδήλωσης, με τα καθεστωτικά ΜΜΕ και την κυβέρνηση για άλλη μία φορά να κάνουν λόγο για «τυχαίο γεγονός». Η «δημοκρατία» τους δείχνει το πρόσωπό της. Είναι ίδιοι οι δολοφόνοι του Μιχάλη Καλτεζά που δολοφονήθηκε το ‘85 από τη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τους σημερινούς δολοφόνους της κυβέρνησης Καραμανλή, με τους δολοφόνους του Κουμή και της Κανελλοπούλου το ‘80, με τους φονιάδες του ΠΑΣΟΚ που έλιωσαν στο ξύλο το Κουσουρή στο κίνημα κατά των εξεταστικών του ΑΣΕΠ, με τους δολοφόνους φασίστες του Νίκου Τεμπονέρα, με τους συνταγματάρχες της χούντας. Ίδια είναι η τρομοκρατία των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ που αφήνουν πίσω τους νεκρούς του κινήματος, όπως ταυτόσημη είναι και η πολιτική τους.

Η καταστολή και η «δημοκρατία» τους δεν εξαντλείται στο δρόμο και τις διαδηλώσεις. Με τη μετατροπή του κέντρου της Αθήνας (και άλλων πόλεων) σε κατεχόμενες ζώνες από τα ΜΑΤ κατά του «εχθρού λαού», με την αστυνομοκρατία και τις κάμερες στις γειτονιές, με την εργοδοτική τρομοκρατία και αυταρχισμό στους χώρους δουλειάς, με την ανακήρυξη των απεργιών σε παράνομες και καταχρηστικές, με την ποινικοποίηση των δίκαιων αγώνων, την κατάργηση του ασύλου, τη στράτευση στα 18 – λοβοτομή της νεολαίας, ο «έλεγχος» και η καταστολή επιβάλλονται σε κάθε πλευρά της ζωής. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για την δήθεν απονομή δικαιοσύνης τους συστήματος. Είδαμε πρόσφατα πως έπεσαν στα μαλακά οι μπάτσοι – ζαρντινιέρες που βασάνιζαν τον κύπριο φοιτητή στην Θεσσαλονίκη. Η τιμωρία θα είναι πολιτική, θα δοθεί από το κίνημα και θα είναι σκληρή!

Σπέρνουν το φόβο γιατί η πολιτική τους δεν μπορεί να πείσει. Γιατί είναι φονική και καταστροφική για τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Κυβέρνηση και κράτος ετοιμάζουν τη «σιδερένια φτέρνα» τους για να συντρίψουν τις κοινωνικές αντιστάσεις, που θα οξυνθούν λόγω της τρομερής επίθεσης που ετοιμάζει το κεφάλαιο στους εργαζόμενους και τη νεολαία για να ξεπεράσει την κρίση του. Με το νέο κύμα απολύσεων, τη μαζική ανεργία, τη νέα φτώχεια το σύστημα πρέπει να θωρακιστεί. Η πολιτική ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΕΕ και κεφαλαίου, η πολιτική της αιώνιας λιτότητας, των μισθών στα όρια της επιβίωσης, της πλήρους ελαστικοποίησης των σχέσεων εργασίας, της κατεδάφισης των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, της πλήρους ιδιωτικοποίησης οχυρώνεται με τους τρομονόμους, με την κατάργηση των δημοκρατικών ελευθεριών, με την αυταρχική θωράκιση του κράτους, με την πειθάρχηση της νεολαίας. Για να βγει αλώβητο το κεφάλαιο από την κρίση του, διαμορφώνουν τη νεολαία αναλώσιμη στην εργασία με τον εκπαιδευτικό και εργασιακό μεσαίωνα που επιβάλλουν, αναλώσιμη και στη ζωή, μη διστάζοντας ακόμα και να σκοτώσουν.

ΕΝΑΣ ΣΤΟ ΧΩΜΑ, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ! ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ!

Η κυβέρνηση της λεηλασίας των δικαιωμάτων λαού και νεολαίας, του κοινωνικού πολέμου και των δολοφόνων, της διαρκούς καταστολής, που μόνο σφαίρες και 500 ευρώ μισθό έχει να προσφέρει στη νεολαία, που θυσιάζει τους 16χρονους στο βωμό της κρατικής βίας πρέπει να ανατραπεί! Γιατί θα γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη και καταστροφική, όσο θα σφίγγει ο κλοιός των αγωνιζόμενων για αυτήν, όσο οι αγώνες θα μαζικοποιούνται και θα γίνονται πιο μαχητικοί, όσο η κοινωνική αγανάκτηση φουντώνει. Η απάντηση στην πολιτική δολοφονία και το στραγγαλισμό των δικαιωμάτων μας σε εκπαίδευση και εργασία πρέπει να δοθεί ταυτόχρονα από το μαζικό λαϊκό κίνημα. Στους δρόμους, με συγκεντρώσεις – διαδηλώσεις – καταλήψεις και απεργίες, συντονισμό των εργατικών και νεολαιίστικων σωματείων και των φοιτητικών συλλόγων. Για ένα πολιτικό μαζικό κίνημα νεολαίας και εργαζομένων για την ανατροπή του οργίου κρατικής – κυβερνητικής βίας και της αντεργατικής επίθεσης. Η συνέχιση των μαζικών κινητοποιήσεων με καθημερινές πορείες, η δημιουργία κέντρου αγώνα του κινήματος και απεύθυνσης στην κοινωνία στην κατάληψη της νομικής, η κλιμάκωση με καταλήψεις διαρκείας και απεργίες, η διεύρυνση του αγώνα πρέπει να είναι τα επόμενα βήματα της αντεπίθεσης του κινήματος, για να τιμωρηθούν οι φυσικοί και πολιτικοί αυτουργοί του εγκλήματος. Είναι τώρα η ώρα που θα πρέπει οι μαζικοί φορείς να βγουν στο προσκήνιο και να κλιμακώσουν τον αγώνα ενάντια στην αντεργατική και αντεκπαιδευτική πολιτική (ιδιωτικοποιήσεις, ασφαλιστικό, ΚΕΣ – κοινοτική οδηγία της ΕΕ, Νόμος Πλαίσιο, βάση του 10) Με μέτωπο εργαζομένων και νεολαίας για την ανατροπή της επίθεσης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ – ΕΕ και κεφαλαίου, για τη διεκδίκηση των σύγχρονων δικαιωμάτων μας, για τις ελευθερίες της εποχής μας, σε σύγκρουση με το σύστημα και τις κυβερνήσεις του, που σκοτώνουν στη δουλειά, στον πόλεμο και στην πόλη. Η σφαίρα αυτή ξεχείλισε το ποτήρι της οργής της νεολαίας που δεν είναι «τυφλή» αλλά πηγάζει και στόχο έχει την πολιτική στην εκπαίδευση, την εργασία, τα δημοκρατικά δικαιώματα και το περιβάλλον. Εν τέλει, από το ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα.


ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

- ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΚΑΙ ΗΘΙΚΩΝ ΑΥΤΟΥΡΓΩΝ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ

- ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ, ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

- ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΕ

- ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΟΥΝ ΜΑΤ, ΜΕΑ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

- ΝΑ ΑΦΟΠΛΙΣΤΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, έξω οι δυνάμεις κατοχής από το κέντρο της Αθήνας

- ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ

ΖΗΤΑΜΕ:

· Καμία ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 της ΕΕ και του νόμου για τα ΚΕΣ. Απεμπλοκή της χώρας από την Μπολόνια, τον Κ.Ε.Χ.Α.Ε. και όλες τις συμφωνίες της ΕΕ για την εκπαίδευση.

· ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗΣ, ΤΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

· Απόσυρση - Καμία εφαρμογή του πρότυπου εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας και των 4ετών αναπτυξιακών προγραμμάτων. Απαιτούμε να δοθούν άμεσα και δωρεάν όλα τα βιβλία και να αποσυρθούν οι λίστες συγγραμμάτων.

· Να κλείσουν και να καταργηθούν τα κολέγια, Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, και όλα τα κέντρα κατάρτισης. Κατάργηση της βάσης του 10.

· Μία σχολή και ένα ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα κατοχυρωμένα σε αυτό. Καμία πιστοποίηση έξω από το πτυχίο. Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους χωρίς ταξικούς, εξεταστικούς και οικονομικούς φραγμούς.

· Όχι στην κατάργηση του ασύλου, διεύρυνση του σε χώρους δουλειάς και σχολεία

· Καμία αξιολόγηση σχολών και πτυχίων, απόσυρση του νόμου για την αξιολόγηση. Όχι στις πιστωτικές μονάδες και τον ατομικό φάκελο προσόντων. Απόσυρση του νόμου για τη διά βίου κατάρτιση – ανασφάλεια.

· Απόσυρση του νόμου για τα μεταπτυχιακά που κατοχυρώνει τους κύκλους σπουδών και τα δίδακτρα. Απόσυρση του νόμου για την έρευνα, που υποτάσσει όλη την ερευνητική λειτουργία στους κανόνες της αγοράς.

· ΜΟΝΙΜΗ, ΛΙΓΟΤΕΡΗ, ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙ – ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ ΣΙΟΥΦΑ- ΡΕΠΑ –ΠΕΤΡΑΛΙΑ. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΠΙΣΩ!

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:

· Νέο γύρο γενικών συνελεύσεων και εβδομαδιαίες καταλήψεις.


· Το Σάββατο 13/12 συγκέντρωση στη Βουλή, στις 15.00

· Την Κυριακή 14/12 οργάνωση λαϊκών δράσεων και συνελεύσεων στις γειτονιές.

· Τη Δευτέρα 15/12 συγκέντρωση στις 12:00 στη ΓΑΔΑ μαζί με τους μαθητές.

· Απαιτούμε από τη ΓΣΕΕ να κηρύξει Γενική Απεργία στις 18/12, ημέρα πανεργατικής κινητοποίησης Καταγγέλλουμε τη ξεπουλημένη γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ που διαλέγει να συνταχθεί με την κυβέρνηση και να ακυρώσει την διαδήλωση που είχε εξαγγελθεί για την απεργία στις 10/12.

· Με τη Νομική κέντρο αγώνα των φοιτητικών συνελεύσεων και καταλήψεων.

· Λειτουργία ενός ενιαίου και ανοιχτού Συντονιστικού των Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους.

· Συγκρότηση διαδικασιών του Πανεκπαιδευτικού Μετώπου, σε συντονισμό με τις μαθητικές συνελεύσεις και καταλήψεις

· Κοινή δράση και συντονισμό με κάθε πρωτοβάθμιο σωματείο, συνδικάτο και ομοσπονδία και εργατικό κέντρο στην κατεύθυνση συγκρότησης κοινού μετώπου νεολαίας και εργαζομένων. Εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς, συνοικίες, σχολεία για ενημέρωση και κάλεσμα σε κοινή πάλη των εργαζόμενων και του λαού

· Στις 20 Δεκέμβρη στις 15:00 αντιρατσιστικό συλλαλητήριο με φορείς και Συλλόγους, προσυγκέντρωση Προπύλαια

· 65ωρη συμβολική κατάληψη ενός δημοσίου κτηρίου

Διαβάστε περισσότερα...

Δελτίο Τύπου του συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων Θεσσαλονίκης για τα επεισόδια στο Πολυτεχνείο

35 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και ενώ το νόημα του μένει πιο επίκαιρο παρά ποτέ, τη στιγμή που οι φοιτητικοί σύλλογοι υλοποιούσαν τις αποφάσεις των Γενικών τους Συνελεύσεων καταδικάζοντας την κυβερνητική πολιτική, δέχτηκαν φασιστική-τραμπούκικη επίθεση απο τη νεολαία της ΝΔ (ΟΝΝΕΔ) και την κυβερνητική παράταξη στα πανεπιστήμια ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.
Επίθεση με παρακρατικές μεθόδους (κράνη, καδρόνια, γκλομπ, πέτρες, κροτίδες) αλλά και στρατιωτικό σχέδιο επίθεσης απο δύο πλευρές στους φοιτητικούς συλλόγους, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό τεσσάρων μελών φοιτητικών συλλόγων.
Στόχος ήταν η τρομοκράτηση του φοιτητικού κινήματος, το χτύπημα των Γενικών Συνελεύσεων που σε αυτές μειοψήφισαν και η ανάδειξη των επιθετικών διαθέσεων της κυβέρνησης στο ζήτημα των μεταρρυθμίσεων. Απέναντι σε αυτές τις φασιστικές επιθέσεις οι φοιτητικοί σύλλογοι απάντησαν προασπίζοντας οι ίδιοι το άσυλο ως ένα χώρο που δε χωρούν φασιστικές πρακτικές και έδωσαν ένα σαφές μήνυμα συνέχισης και κλιμάκωσης των αγώνων τους.


Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ


Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων Φυσικού, Γεωλογικού, Πληροφορικής, Γεωπονίας, Πολιτικών Επιστημών, Αρχιτεκτονικής, Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων Μηχανικών, Πολιτικών Μηχανικών, Χημικών Μηχανικών, Τοπογράφων Μηχανικών, Μουσικού, ΠΑ.ΜΑΚ. Διαβάστε περισσότερα...

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου έρχεται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Οι πιστοί ακόλουθοι της «ελεύθερης αγοράς», του νεοφιλελευθερισμού – σοσιαλφιλελευθερισμού, της ιδιωτικοποίησης και της λειτουργίας των πάντων με γνώμονα το κέρδος, της ευελιξίας της εργασίας, οδήγησαν στη μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση των τελευταίων δεκαετιών, αποδεικνύοντας ότι ο καπιταλισμός στην εποχή μας όχι μόνο δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις ανάγκες εργαζομένων και νεολαίας με την «αυτορρύθμιση» της ελεύθερης αγοράς, αλλά πολύ περισσότερο αδυνατεί να τους στρατεύσει σε ένα θετικό όραμα, την ίδια στιγμή που γίνεται όλο και πιο καταστροφικός για τον κόσμο της δουλειάς, για το περιβάλλον και τις δημοκρατικές ελευθερίες των λαών. Είναι μία κρίση που έχει επίκεντρο την καρδιά του ανεπτυγμένου κόσμου (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία κλπ), με πρωτοφανή διάρκεια και αντοχή απέναντι στις «ενέσεις ρευστότητας», ενώ αφορά τομείς και κλάδους «σύμβολα» της καπιταλιστικής οικονομίας. Δεν πρόκειται απλά για κρίση του νεοφιλελευθερισμού ούτε ενός δήθεν ακραίου «καπιταλισμού – καζίνο», όπως πολλοί διατείνονται, αλλά για μία κρίση που προκύπτει από τις δομικές αντιφάσεις του ίδιου του συστήματος της εκμετάλλευσης και της ληστρικής κερδοφορίας.

Για την υπέρβαση της κρίσης και τη σταθεροποίηση της κερδοφορίας του, το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του ετοιμάζουν μία νέα επίθεση ενάντια στα δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας. Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα συστρατεύεται για να βγει η κυρίαρχη οικονομική ελιτ όσο πιο αλώβητη γίνεται από την κρίση, ρίχνοντας τα βάρη της στους εργαζόμενους, καλώντας τους στο όνομα της «εθνικής οικονομίας» να πληρώσουν τα σπασμένα. Μετά τα 700 δις που απλόχερα δώθηκαν στις τράπεζες με το σχέδιο Πόλσον στις ΗΠΑ, η ΕΕ χαρίζει 300 δις στα επιχειρηματικά συμφέροντα και από κοντά η ελληνική κυβέρνηση παραχωρεί 28 δις (μην ξεχνάμε ότι το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο έγινε στο όνομα της ενίσχυσης των αποθεματικών των ταμείων με 200εκ, ενώ το περίφημο «ταμείο κατά της φτώχειας» έχει μείνει ...φτωχό με μόνο 100εκ). Σε μία εποχή τεράστιας λιτότητας όπου κατά τ’ άλλα δεν υπάρχουν λεφτά για μισθούς, συντάξεις, παιδεία και υγεία. Στο όνομα της «θωράκισης» της οικονομίας οι κυβερνήσεις και η ΕΕ διαψεύδουν όσους ευαγγελίζονται ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» ή ένα πιο «φιλολαϊκό μοντέλο διαχείρισης», εξαπολύοντας μία νέα επιδρομή: με ένταση της εκμετάλλευσης και νέα λιτότητα, με κόψιμο των κοινωνικών κονδυλίων, με ακόμα πιο αντιδημοκρατικά μέτρα, με όξυνση των πολεμικών συγκρούσεων που προκύπτουν από τους ανταγωνισμούς μεταξύ ΗΠΑ-ΕΕ-Ρωσίας κλπ. Στο ίδιο πλαίσιο η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη σύμπλευση του ΠΑΣΟΚ που ταυτίζεται με την ουσία της πολιτικής της, οξύνει τις αντιλαϊκές «μεταρρυθμίσεις».

Σε αυτές τις συνθήκες η ίδια η πραγματικότητα έρχεται να επαναδιατυπώσει το πνεύμα του ηρωικού πολυτεχνείου, το πνεύμα των διεκδικήσεών του για Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία.

ΨΩΜΙ: Η νέα φοροεπιδρομή (που πλήττει ιδιαίτερα τους νέους εργαζομένους), ο μαζικός αποχαρακτηρισμός στα βαρέα και ανθυγεινά που έρχεται να επεκτείνει την αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση, το νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων (Ολυμπιακή, ΟΣΕ, ΟΤΕ, λιμάνια, ΕΣΥ), η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, έρχονται να οξύνουν ακόμα περισσότερο το κοινωνικό ζήτημα στις μέρες μας, δηλαδή το ζήτημα της επιβίωσης για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Όλα αυτά ενώ έχουν προηγηθεί δεκαετίες αντεργατικών αναδιαρθρώσεων, ενώ έχει διαμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό η περίφημη «γενιά των 700 ευρώ» της ανασφάλιστης και ελαστικής εργασίας, της ανεργίας και εργασιακής περιπλάνησης. Έτσι βλέπουμε εργοστάσια και επιχειρήσεις να κλείνουν (τα πρώτα δείγματα της ύφεσης που ακολουθεί το οικονομικό κραχ) όπως για παράδειγμα τον όμιλο Λαναρά και την Altec Telecoms, κύμα απολύσεων να εξαπολύεται (βλέπε Vodafone το καλοκαίρι που μας πέρασε), «κεκτημένα» εργασιακά δικαιώματα να αμφισβητούνται, μισθούς και συντάξεις να συμπιέζονται ακόμα περισσότερο.

ΠΑΙΔΕΙΑ: Το μέτωπο της εκπαίδευσης είναι για άλλη μία φορά στο επίκεντρο. Η πολιτική της κυβέρνησης και οι κατευθύνσεις της ΕΕ διαμορφώνουν το αντιδραστικό πλαίσιο της περαιτέρω υπαγωγής της εκπαίδευσης στις ανάγκες τις αγοράς, το φτηνό και «ευέλικτο» εργατικό δυναμικό που αυτή απαιτεί. Χέρι - χέρι με την εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο έρχεται η αναγνώριση των ΚΕΣ και η εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αυτά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, πετώντας παράλληλα δεκάδες χιλιάδες μαθητές έξω από τα δημόσια μέσω της βάσης του 10. Μέσα στο καλοκαίρι ψηφίστηκε ο νόμος που αναγνωρίζει την ακαδημαϊκή λειτουργία των κολεγίων, ως πρώτο βήμα για την μετέπειτα ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 που τα ισοτιμεί επαγγελματικά με τα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Η επί της ουσίας παράκαμψη του άρθρου 16 και του συσχετισμού που διαμόρφωσε το εκπαιδευτικό κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του, αποτελεί,/span> casus belli για το σύνολο του κόσμου της εκπαίδευσης. Οδηγεί στην κατάργηση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, στην απαξίωση των πτυχίων και της εργασιακής προοπτικής του συνόλου των αποφοίτων. Οδηγεί στην εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων, στην πολυδιάσπαση της νεολαίας και στην ένταση του κατακερματισμού της εκπαίδευσης και της αποσύνδεσης των πτυχίων από τα επαγγελματικά δικαιώματα. Η αναγνώριση των ιδιωτικών κολλεγίων συντελεί στην όξυνση των ταξικών φραγμών, τη διάσπαση των γνωστικών αντικειμένων και των ενιαίων πτυχιών, ενώ αποτελεί μοχλό πίεσης για την υλοποίηση ολόκληρης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στο δημόσιο πανεπιστήμιο, μαζί και της αξιολόγησης. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση επιχειρεί την εφαρμογή του νόμου –πλαίσιο της πειθάρχησης και των ιδιωτικοοικονομικών-ανταποδοτικών κριτηρίων. Η λίστα συγγραμμάτων, που εμπεριέχει και την περικοπή βιβλίων οδηγεί στην εντατικοποίηση και την εξατομίκευση των σπουδών μέσα από την ασάφεια της ύλης και κινείται στην κατεύθυνση της περικοπής κοινωνικών δαπανών. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο σύνολο της στοχεύει στη δημιουργία ενός νέου μοντέλου αποφοίτου – μελλοντικού εργαζόμενου ευέλικτου, αναλώσιμου, υπερεξειδικευμένου, πειθαρχημένου και χωρίς δικαιώματα, που θα βρίσκεται σε ένα διαρκές κυνήγι πιστοποιητικών και δεξιοτήτων.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Η αντιδραστική μεταρρύθμιση του κράτους και η ένταση της λεηλασίας της φύσης (εργοστάσια λιθάνθρακα, ΧΥΤΑ στη Λευκίμμη, «άγιοι» αποχαρακτηρισμοί δασών) αποτελούν τα πρώτα δείγματα για το ποιος τελικά θα πληρώσει τα σπασμένα της κρίσης και πώς θα επιχειρηθεί η θωράκιση της οικονομίας και του πολιτικού συστήματος. Προϋπόθεση γι’αυτό αλλά και όλα τα παραπάνω (εκπαίδευση-εργασία) αποτελεί το παράλληλο χτύπημα οποιονδήποτε αντιστάσεων και του κινήματος, και η επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες (βλ. δολοφονία Πακιστανού από τις δυνάμεις καταστολής, εκστρατεία λάσπης ενάντια στο φοιτητικό κίνημα από ΜΜΕ, κάμερες σε χώρους δουλειάς, άγρια καταστολή στις πορείες, κατάργηση ασύλου). Κι’αυτό γιατί τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα που ξεσπούν δίνουν άλλο αέρα και φαίνεται πως οι κοινωνικές συγκρούσεις αποτελούν καθοριστικό παράγοντα έτσι ώστε τα συμφέροντα εργαζομένων και νεολαίας να βγαίνουν στο προσκήνιο και να πετυχαίνουν νίκες. Το μέτωπο της δημοκρατίας σχετίζεται και με την έξαρση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε Βαλκάνια και Καύκασο, που γίνονται σπίθες σε μπαρουταποθήκες εν ενεργεία, με τους παγκόσμιους πόλους δύναμης στην εποχή μας (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία) να ανταγωνίζονται για τις σφαίρες επιρροής τους, τον έλεγχο των ενεργειακών δρόμων και την εμβάθυνση της εκμετάλλευσης σε όλο τον πλανήτη. Άλλωστε, η σημερινή κρίση τους δίνει το πρόσχημα τόσο για την ένταση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων όσο και για το εκ νέου άνοιγμα ενός αντιδημοκρατικού μετώπου. Από το στρατό που αστυνομεύει τον «εσωτερικό εχθρό» στη Νάπολη με τα νέα φασιστικά μέτρα Μπερλουσκόνι, μέχρι τις συγκρούσεις στη Λευκίμμη της Κέρκυρας, η πάλη για τα δημοκρατικά δικαιώματα διαπερνά τους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων.

Στις συνθήκες αυτές, γίνεται πιο επείγουσα και πιο αναγκαία η ανάπτυξη αποφασιστικών και νικηφόρων αγώνων για την ανατροπή της επίθεσης, για να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο και όχι η νεολαία και οι εργαζόμενοι. Αγώνων που θα καταφέρουν καίρια πλήγματα στην πολιτική του αστικού συνασπισμού εξουσίας, που θα αμφισβητούν την ουσία της κυρίαρχης πολιτικής και το ίδιο το σύστημα που γεννά τις κοινωνικές ανισότητες και την εκμετάλλευση. Με ένα εργατικό κίνημα που θα παλεύει για γενικές συνελεύσεις, στα σωματεία και στους χώρους δουλειάς, για ανυποχώρητους αγώνες στο δρόμο. Κόντρα στον γραφειοκρατικοποιημένο και υποταγμένο συνδικαλισμό (ΓΣΕΕ κ.α.) που επιχειρεί να εκτονώσει και να ενσωματώσει τις αναπτυσσόμενες τάσεις για αγώνες, που συνθηκολογεί με την εργοδοσία, ξεπουλάει εργασιακά δικαιώματα και μισθούς στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας της οικονομίας». Για την ανατροπή του νέου εργασιακού μεσαίωνα, για τις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα που δε χωράνε στους κανόνες της αγοράς. Με ένα μαχητικό κίνημα νεολαίας ,/span>που θα προτάσσει τα κοινά της συμφέροντα. Μίας νεολαίας που βρίσκεται στο στόχαστρο σε κάθε επίπεδο της ζωής της. Καλείται να εργαστεί με μισθούς πείνας, ανασφάλιστη, ελαστική, περιπλανώμενη από την ανεργία στην ημιαπασχόληση και την επανακατάρτιση. Να στρατευθεί στα 18, να κοπεί από τη βάση του 10, να σπουδάσει στα ιδιωτικά κολέγια ή στο δημόσιο αναδιαρθρωμένο πανεπιστήμιο, να απεμπολήσει κάθε ελεύθερο χρόνο. Μία νεολαία που όμως έχει αποδείξει ότι μπορεί να αγωνίζεται και να αποσπά υλικές νίκες στο σήμερα.

Για μία νέα αντεπίθεση του φοιτητικού κινήματος που θα διεκδικεί την ανατροπή των αντίεκπαιδευτικών μέτρων και όλης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Που θα συγκρούεται με την πολιτική της κυβέρνησης και τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ, που θα διεκδικεί την απεμπλοκή από τις οδηγίες και τις συνθήκες της ΕΕ (Μπολόνια, ΚΕΧΑΕ κλπ). Που θα χρησιμοποιεί μορφές οργάνωσης, αυτοτελείς και ανεξάρτητες από την κατεστημένη λογική των αντιπροσώπων και των επιτελείων. Με κατεύθυνση συγκρότησης πανεκπαιδευτικού μετώπου με τους αγωνιζόμενους κλάδους της εκπαίδευσης που να βασίζεται στις Γενικές τους Συνελεύσεις. Με πανεκπαιδευτικό-πανεργατικό μέτωπο, για νικηφόρα αναμέτρηση και ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής σε εκπαίδευση και εργασία.

Το φετινό Πολυτεχνείο και η μεγάλη διαδήλωση στις 17/11 πρέπει να είναι η απαρχή μίας νέας αντεπίθεσης και κλιμάκωσης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έρχεται από το παρελθόν αλλά από το μέλλον των κοινωνικών αγώνων. Γιατί όσο η πολιτική τους πλήττει τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας, όσο το ΨΩΜΙ γίνεται πια ... δυσεύρετο για την ολοένα και μεγαλύτερη πλειοψηφία, όσο η ΠΑΙΔΕΙΑ βρίσκεται στο στόχαστρο της πολιτικής τους και για όσο η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τα δημοκρατικά δικαιώματα τίθενται υπό την επιτήρηση του κράτους και των τρομονόμων, το Πολυτεχνείο θα βρίσκει πάντα τη θέση του στους σύγχρονους κοινωνικούς αγώνες για τη ρήξη και την ανατροπή.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 13/11 και ώρα 12:00 ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ!

ΑΝεξάρτητη ΑΡιστερή ΣΥσπείρωση Πληροφορικής

Διαβάστε περισσότερα...

Kάλεσμα στο πανελλαδικό διήμερο των ανεξάρτητων αριστερών σχημάτων της EAAK, 1/11-2/11

Την ώρα που τα χρηματιστήρια σε όλο τον κόσμο βυθίζονται στις ολοένα αυξανόμενες απώλειές τους, που η ανασφάλεια της φτώχειας κατακλύζει τους εργαζόμενους και τη νεολαία που ήδη δέχονται τις επιπτώσεις της χρόνιας αντεργατικής πολιτικής, η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει τις «μεταρρυθμίσεις», οξύνει την αντιλαϊκή επίθεση. Η κρίση και η ύφεση είναι εδώ, μαζί με την προκλητική προσπάθεια των κυβερνήσεων και της ΕΕ να στηρίξουν το κεφάλαιο και τα επιχειρηματικά συμφέροντα, ρίχνοντας τα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων. Είναι μία κρίση, απότοκος της πολιτικής τους, της άγριας εκμετάλλευσης και της ληστρικής κερδοφορίας τους. Τα αστικά επιτελεία απαντούν στην κρίση και τη μακροχρόνια οικονομική ύφεση με ένα νέο γύρο αντεργατικής επίθεσης, με κόψιμο των κοινωνικών κονδυλίων, με ακόμα πιο αντί – δημοκρατικά μέτρα, με ένταση των πολεμικών ανταγωνισμών και αναμετρήσεων. Παρά την πίεση που υφίσταται η κυβέρνηση από τα κοινωνικά κινήματα που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα, λόγω της κρίσης του πολιτικού συστήματος όπως εκδηλώνεται μέσα από την κρίση εκπροσώπησης και την πτώση του δικομματισμού, αλλά και λόγω της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, επιλέγει τη φυγή προς τα εμπρός. Την ίδια στιγμή που χαρίζονται 28 δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες, η κυβέρνηση με το νέο προϋπολογισμό ετοιμάζει τη φορο- επιδρομή, εντείνει την επίθεση στα λαϊκά στρώματα, προβάλλει ως μονόδρομο τις ιδιωτικοποιήσεις (ολυμπιακή, λιμάνια, ΟΣΕ, κλπ), καταστρατηγεί τα ασφαλιστικά δικαιώματα και με την περικοπή των βαρέων και ανθυγιεινών, προωθεί την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο σύνολο της και σε όλες τις βαθμίδες, αναιρεί στοιχειώδη δικαιώματα νεολαίας και εργαζομένων. Στο ίδιο πλαίσιο κινείται και το ΠΑΣΟΚ, που ταυτίζεται με την ουσία της πολιτικής της ΝΔ. Είναι δεδομένο ότι η κρίση, σε απουσία κινήματος θα φέρει ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης και όχι ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» ή μία πιο «φιλολαϊκή διαχείριση» στα πλαίσια του συστήματος. Σε αυτές τις συνθήκες γίνεται πιο επιτακτικά αναγκαία η ανάπτυξη αποφασιστικών και νικηφόρων αγώνων απαιτώντας να πληρώσουν την κρίση οι καπιταλιστές, να ανατραπεί η διαρκής επιδρομή κυβερνήσεων και κεφαλαίου, στη βάση των κατευθύνσεων της ΕΕ.

Στην εκπαίδευση, ένα χρόνο μετά την ήττα της κυβέρνησης στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και του Συντάγματος, η νέα επίθεση της ΝΔ, του συμπολιτευόμενου ΠΑΣΟΚ - στις κατευθύνσεις της ΕΕ - που εξαπολύεται βρίσκει για άλλη μία φορά το φοιτητικό κίνημα μπροστά της. Μέσα στο καλοκαίρι ψηφίστηκε πραξικοπηματικά ο νόμος που αναγνωρίζει την ακαδημαϊκή λειτουργία των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, ως πρώτο βήμα για την μετέπειτα ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 και την απόδοση και επαγγελματικών δικαιωμάτων στα ιδιωτικά κολλέγια. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά την έκδοση της επαίσχυντης απόφασης του ΔΕΚ που είναι καταδικαστική για την Ελλάδα έσπευσε η κυβέρνηση να εξαγγείλει την εντός 2009 έκδοση του προεδρικού διατάγματος που θα ενσωματώνει την κοινοτική οδηγία. Η επί της ουσίας παράκαμψη του άρθρου 16 και του συσχετισμού που διαμόρφωσε το εκπαιδευτικό κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του, αποτελεί casus belli για το σύνολο του κόσμου της εκπαίδευσης. Οδηγεί στην κατάργηση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, στην απαξίωση των πτυχίων και της εργασιακής προοπτικής του συνόλου των αποφοίτων ενώ ταυτόχρονα πιέζει τα δημόσια ιδρύματα να αναδιαρθρώσουν το μοντέλο λειτουργίας τους στο πρότυπο των ιδιωτικών. Οδηγεί στην εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων και την πολυδιάσπαση της νεολαίας. Παράλληλα η κυβέρνηση αδυνατώντας να εφαρμόσει το νόμο πλαίσιο ως προς τις πιο επιθετικές του όψεις, διαπραγματεύεται κομμάτι κομμάτι τις διατάξεις του ανιχνεύοντας και τις αντιδράσεις από την πλευρά των φοιτητών και του κινήματος. Η προσπάθεια διορισμού αρχών που εφαρμόζουν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και θα έχαιραν καθολικής νομιμοποίησης, απέτυχε από τις δυναμικές κινητοποιήσεις που πυροδότησαν τη συνολική καταδίκη του μέτρου και της στάση αποχής που κράτησε το σύνολο του φοιτητικού σώματος. Η λίστα συγγραμμάτων φέρνει την ασάφεια της ύλης, την εξατομίκευση των σπουδών, την περικοπή βιβλίων και είναι στην κατεύθυνση της κατάργησης των δωρεάν συγγραμμάτων και της βιβλιοκάρτας.

Για την ΕΑΑΚ είναι αναγκαία η προετοιμασία μίας νέας όξυνσης του φοιτητικού κινήματος με στόχο την ανατροπή των συγκεκριμένων μέτρων και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που στοχεύει στη δημιουργία ενός νέου μοντέλου αποφοίτου – μελλοντικού εργαζόμενου ευέλικτου, αναλώσιμου, ειδικευμένου, χωρίς δικαιώματα και πειθαρχημένου. Εργαζόμενου που θα βρίσκεται σε ένα διαρκές κυνήγι πιστοποιητικών και δεξιοτήτων, περιπλανώμενος από την επισφαλή εργασία στην ανεργία και την επανακατάρτιση. Η κατεύθυνση αυτή υλοποιείται μέσα από την απαξίωση των πτυχίων, τη εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών, την πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος και το χτύπημα στη δυνατότητα συλλογικής συγκρότησης και έκφρασης του φοιτητικού κινήματος, την ειδίκευση και τη διάσπαση γνωστικών αντικειμένων, καθώς και τη λειτουργία των Πανεπιστημίων με ιδιωτικο-οικονομικά ανταποδοτικά κριτήρια και την περαιτέρω υπαγωγή της ερευνητικής και εκπαιδευτικής διαδικασίας στις ανάγκες του κεφαλαίου.

Απαντάμε με ένα φοιτητικό κίνημα πανελλαδικό, μαχόμενο, ανεξάρτητο, αμεσοδημοκρατικό, αντικυβερνητικό, ανατρεπτικό. Ένα φοιτητικό κίνημα που θα συγκρούεται με κάθε όψη της κυβερνητικής πολιτικής, απαιτώντας την απεμπλοκή από τις ευρωπαϊκές συμφωνίες για την εκπαίδευση. Που θα δημιουργεί τις δικές του μορφές οργάνωσης, αυτοτελείς κι ανεξάρτητες από την κατεστημένη πολιτική των εκπροσώπων και των επιτελείων. Που θα απαντά στην επίθεση ενοποιώντας την πληττόμενη νεολαία στη βάση των κοινών συμφερόντων της. Με κίνημα μαχητικό, που θα δίνει τη μάχη φέρνοντας μπροστά όλο τον κόσμο του αγώνα, με συνελεύσεις- καταλήψεις, διαδηλώσεις, συγκρούσεις. Με κατεύθυνση συγκρότησης πανεκπαιδευτικού μετώπου και συντονισμού αυτού με τον κόσμο της εργασίας.

Ιδιαίτερα σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, που σημαδεύεται από τους μεγάλους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος και την ανάγκη για ανάπτυξη και κλιμάκωση του κινήματος επανέρχεται επιτακτικά το ζήτημα μίας μάχιμης ριζοσπαστικής αριστερής παρέμβασης σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ και της εμφάνισης της Άλλης Αριστεράς στην κοινωνία. Σε αυτές τις αναζητήσεις του αγωνιστικού δυναμικού, η επίσημη αριστερά δείχνει τα όρια της. Το ΚΚΕ αδυνατεί να χαράξει ένα πολιτικό σχέδιο αναμέτρησης με την επίθεση, προτάσσει την κοινοβουλευτική ενίσχυση του για την αλλαγή των συσχετισμών και όχι την πάλη των εργαζομένων και της νεολαίας για την ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου. Η ΠΚΣ όχι μόνο συντάσσεται πλήρως με το παραπάνω πολιτικό σχέδιο αλλά απέναντι στην προσπάθεια ανάπτυξης και κλιμάκωσης των αγώνων επιλέγει να υιοθετεί υπονομευτική και τελικά επικίνδυνη στάση. Χαρακτηριστική ήταν η ευθέως καταγγελτική στάση απέναντι στο κίνημα και τις πρακτικές του, που κατέληξε να αποσπάσει και τα συγχαρητήρια του υπουργού παιδείας για την στάση της. Ο ΣΥΡΙΖΑ καταθέτει πρόταση εναλλακτικής «αριστερής» διακυβέρνησης, απαντά στην κρίση με ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που δεν διαφέρει στην ουσία από τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για ένα πιο «φιλολαϊκό» μοντέλο διαχείρισης. Η ΑΡΕΝ συντάσσεται με την κεντρική πολιτική της «αριστερής» υπεύθυνης δύναμης διαχείρισης. Στους πανεπιστημιακούς, η ΑΡΜΕ απροκάλυπτα υπερασπίζεται την εφαρμογή του νόμου, ενώ συγκεκριμένα στελέχη του (Μηλιός) απειλούν και με Λοκ- άουτ.

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση συγκροτήθηκε μέσα από τις μεγαλειώδεις νεολαιίστικες και κοινωνικές κινητοποιήσεις του ’90-’91 και αποτελεί το πλέον επιτυχημένο μόρφωμα της ριζοσπαστικής αριστεράς στο χώρο των πανεπιστημίων. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ είναι πολιτικό – συνδικαλιστικά μορφώματα τα οποία δρουν σε κάθε σχολή με αυτοτέλεια και αποτελούν το βασικό κύτταρο της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης. Αντιπαρατίθενται με όλη τη γραμμή της αναδιαρθρωτικής πολιτικής, την οποία και αντιμετωπίζουν με μια συνολική αντικαπιταλιστική οπτική σε σχέση με τα κύρια μέτωπα της ταξικής πάλης στην ελληνική κοινωνία (αναδιάρθρωση σε εκπαίδευση και εργασία, καταστολή, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις κλπ). Επιπλέον, και λόγω της αναγκαιότητας για συνολική παρέμβαση στο ελληνικό πανεπιστήμιο, τα σχήματα έχουν κεντρικές διαδικασίες στις οποίες σχεδιάζουν μια γενική πολιτική κατεύθυνση και έναν κοινό τακτικό βηματισμό. Τέτοιες διαδικασίες είναι τα συντονιστικά ΕΑΑΚ ανά πόλεις και η κορυφαία πολιτική διαδικασία του πανελλαδικού διημέρου. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ ιστορικά έχουν παίξει ρόλο στη συζήτηση για μία Άλλη Αριστερά, αντικαπιταλιστική και ριζοσπαστική και θέλουμε ειδικά σε αυτή την περίοδο να συμβάλλουμε στη διαδικασία βαθύτερης πολιτικής συγκρότησης και ενοποίησης αυτής της αριστεράς.

Με βάση τα παραπάνω, καλούμε όλα τα ανεξάρτητα αριστερά σχήματα, τις πρωτοβουλίες που δημιουργήθηκαν μέσα από τις κινηματικές διαδικασίες του προηγούμενου χρονικού διαστήματος, άλλες οργανωμένες δυνάμεις που παρεμβαίνουν στο ελληνικό πανεπιστήμιο και έχουν αναφορές στη ριζοσπαστική αριστερά και ανένταχτους αγωνιστές που συνέβαλαν στο κίνημα να παρακολουθήσουν, να εμπλακούν και να συμμετάσχουν στις διαδικασίες των σχημάτων της ΕΑΑΚ, και με πρώτο σταθμό το πανελλαδικό διήμερο των σχημάτων, που θα πραγματοποιηθεί στο Πολυτεχνείο της Αθήνας το Σαββατοκύριακο1/11-2/11.2008. Είναι πια ιστορικό αίτημα της εποχής μας μια άλλη αριστερά. Μια αριστερά μαχόμενη, που δε θα εξαργυρώνει τους αγώνες αλλά θα τους πηγαίνει μέχρι τέλους. Ανεξάρτητη, ανατρεπτική, αμεσοδημοκρατική. Αυτή η αριστερά μπορεί να εγγυηθεί και να θωρακίσει τους ακόμα μεγαλύτερους αγώνες που έχουμε μπροστά μας…

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ
σε ΑΕΙ -ΤΕΙ

Διαβάστε περισσότερα...

ΚΕΣ: Ιδιωτικά πανεπιστήμια ...από την πίσω πόρτα

Η κυβέρνηση, συνεχίζοντας στην προσφιλή της τακτική των τελευταίων χρόνων να προσπαθεί να πιάσει στον ύπνο τους φοιτητές ώστε να μην τους δοθεί δυνατότητα να αντιδράσουν, ψήφισε τη νεκρή περίοδο του καλοκαιριού (στο θερινό τμήμα της βουλής...) ένα νομοσχέδιο που, ενώ υποτίθεται πώς στόχο έχει την "αξιολόγηση" και τη θέσπιση κανόνων ίδρυσης και λειτουργίας των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ), στην πράξη αναγνωρίζει τα κολέγια σαν εκπαιδευτικά ιδρύματα. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύεται ο πολυκατακερματισμός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και ανοίγεται ο δρόμος για την επαγγελματική ισοτίμησή τους με τα πτυχία των ελληνικών δημοσίων πανεπιστημίων. Τα περιβόητα κριτήρια, δε, τα οποία "βάζουν τάξη" στον άναρχο χώρο των ΚΕΣ δεν είναι παρά η καταβολή χρηματικών ποσών από πλευράς των επιχειρηματιών-ιδιοκτητών τους.

Παράλληλα, στην περίπτωση των κολεγίων-παραρτημάτων πανεπιστημίων του εξωτερικού, η μόνη προϋπόθεση είναι η εναρμόνιση με το μητρικό πανεπιστήμιο ως προς: τα προσόντα των διδασκόντων που απαιτούνται, την αναλογία διδασκόντων-διδασκομένων κλπ. Επιπλεόν θα πρέπει οι υπηρεσίες κατάρτισης να έχουν πιστοποιηθεί και αξιολογηθεί μόνον από το πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Όλη η εκπαιδευτική διαδικασία του κολεγίου καθορίζεται δηλαδή από το μητρικό πανεπιστήμιο και τις επιλογές του, και το οποίο έχει κάθε δυνατότητα διάρθρωσης των σπουδών με τα κριτήρια που το ίδιο θέτει. Αυτό σε συνδυασμό με το οτι τα κολέγια και τα εργαστήρια ελευθέρων σπουδών θα λειτουργούν σαν παράλληλη βαθμίδα ιδιωτικής εκπαίδευσης με τα δημόσια πανεπιστήμια θα είναι "δούρειος ίππος" για την εναρμόνιση της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με τα κριτήρια και τη λογική της διαδικασίας της Μπολόνια (πανεπιστήμια-επιχειρήσεις, ανταγωνιστικότητα, αξιολόγηση από την αγορά, ατομικός φάκελος προσόντων για τους φοιτητές, κατακερματισμός των πτυχίων κ.α.). Παραβιάζεται επίσης στην πράξη το άρθρο 16 του Συντάγματος, την αναθεώρηση του οποίου (και στην οποία συναινούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) είχε ανατρέψει το μαχητικό πανεκπαιδευτικό κίνημα πριν 1,5 χρόνο.

Με το νομοσχέδιο του καλοκαιριού λοιπόν η κυβέρνηση έστρωσε το κόκκινο χαλί για την ισοτίμηση των πτυχίων των αποφοίτων των ΚΕΣ με αυτά των αποφοίτων ελληνικών ΑΕΙ και ΤΕΙ. Αυτό η κυβέρνηση επιδιώκει να επιτευχθεί μέσα από την υιοθέτηση της κοινοτικής οδηγίας 36/05, η οποία αναγνωρίζει επαγγελματική ισοτιμία των πτυχίων των κολεγίων με τα ελληνικά πανεπιστήμια (π.χ. τα 4ετή ελληνικά πτυχία εξισώνονται με 3χρονα bachelor), και η οποία οδηγεί σε εξίσωση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων κάθε ιδρύματος (ΑΕΙ-ΤΕΙ και ΚΕΣ) προς τα κάτω. Κανείς εξάλλου δεν μπορεί να πιστέψει οτι η κυβέρνηση του κοινωνικού πολέμου ξαφνικά κόπτεται για τους αποφοίτους των ΚΕΣ...

Με πρόσχημα την αναγνώριση των επαγγελματικών τους δικαιωμάτων (που έχουν ήδη αναγνωριστεί στα κράτη-μέλη καταγωγής), αναγνωρίζονται τα κολέγια σαν εκπαιδευτικές δομές πλάι στα δημόσια πανεπιστήμια, συμπαρασύροντας όλη την εκπαίδευση στην παροχή κατάρτισης, τους κύκλους σπουδών κ.α. και νομιμοποιώντας τελικά τα ιδιωτικά πανεπιστήμια (μέσα και από τον ανταγωνισμό δημόσιου-ιδιωτικού που θα οξυνθεί). Αξίζει να σημειώσουμε οτι αυτός που πρότεινε τη συγκεκριμένη τροπολογία στο Ευρωκοινοβούλιο δεν είναι άλλος από τον Κωστή Χατζηδάκη, τότε ευρωβουλευτή και νυν υπουργό της κυβέρνησης! Αυτό καταδεικνύει αφ'ενός την έμπρακτη συμμετοχή των ελληνικών κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στη χάραξη των αντιδραστικών κατευθύνσεων της ΕΕ (και των ειδικεύσεων τους για κάθε χώρα), αφ'ετέρου καθιστά γελοία τα επιχειρήματα υπουργείου, κυβέρνησης και του υπηρέτη τους στα πανεπιστήμια ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, περί "ανήμπορης Ελλάδας να αρνηθεί τις διαταγές της ΕΕ".

Τροφοδότης αυτών των κολεγίων αποτελεί η λαιμητόμος βάση του 10 στις πανελλήνιες (που αποτελεί ταξικό και εξεταστικό φραγμό καθώς οι άμεσα θιγόμενοι είναι οι μη έχοντες την οικονομική βοήθεια για εξωσχολική βοήθεια), καθ'ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι σπουδαστές των ΚΕΣ είναι παιδιά που απέτυχαν να συγκεντρώσουν τα απαιτούμενα μόρια. Είναι άλλωστε ενδεικτικό οτι οι σπουδαστές των κολεγίων, αριθμητικά είναι πολύ λιγότεροι από τις κενές θέσεις που έμειναν στα ΤΕΙ, καταδεικνύοντας την επιλογή της κυβέρνησης με τη βάση του 10 να φτιάξει την πελατεία των ιδιωτικών κολεγίων.

Μπροστά σ'αυτήν την πραγματικότητα και τη νέα επίθεση που ετοιμάζεται στα δικαιώματα της σπουδάζουσας νεολαίας (και που υπονομεύει το ήδη δυσοίωνο εργασιακό τους μέλλον), είναι ανάγκη να παλέψουμε για την αντεπίθεση του φοιτητικού και νεολαιίστικου κινήματος, με σκοπό την ανατροπή των μέτρων και συνολικά της εκπαιδευτικής "μεταρρύθμισης". Σ'αυτή τη μάχη πρέπει να επιδιώξουμε την ενότητα και όχι το διαχωρισμό με τους σπουδαστές των ΚΕΣ, στη βάση της λίγο-πολύ κοινής εργασιακής μας προοπτικής, και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τους βλέπουμε σαν εχθρούς. Να αγωνιστούμε για την άρση των κατακερματισμών και των διαιρέσεων που προσπαθεί να επιβάλλει το αστικό μπλοκ εξουσίας στη σπουδάζουσα νεολαία, και σε κοινό μέτωπο με μαθητές, δασκάλους, καθηγητές να ανατρέψουμε την πολιτική που μας θέλει φθηνούς, αναλώσιμους, χωρίς δυνατότητα συλλογικής διαπραγμάτευσης, έρμαιο στις ορέξεις του κάθε αυριανού εργοδότη. Ένα κίνημα που θα υπερβαίνει τις συντεχνιακές λογικές, θα έχει μαζική απεύθυνση στην πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία, και άρα περισσότερες πιθανότητες να νικήσει.

• Όχι στην αναγνώριση των ΚΕΣ, άμεση κατάργησή τους
• Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση για όλους, με ενσωμάτωση των σπουδαστών των ΚΕΣ στο δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο
• Όχι στην εισαγωγή της οδηγίας 36/2005 στο εθνικό δίκαιο, ανυπακοή στις κατευθύνσεις της ΕΕ για την εκπαίδευση.

Διαβάστε περισσότερα...